O mnie

Jest mi niezmiernie miło, że jesteś na mojej stronie i serdecznie Ci gratuluję. Zrobiłaś/zrobiłeś pierwszy krok, by być bliżej siebie, swojego ciała i ducha. Jeżeli mamy współpracować, chcę Ci o sobie trochę opowiedzieć.

Od zawsze miałam w sobie chęć pomagania innym i kochałam rozmawiać z ludźmi, ciekawić się nimi. Psychologią zainteresowałam się bardzo wcześnie. W związku z pracą zawodową w tamtym okresie zdecydowałam się na studia z psychologii biznesu. Bardzo szybko zorientowałam się, że psychologia to moja wielka pasja, dosłownie „połykałam” książkę za książką.

W między czasie, jak to w życiu bywa założyłam rodzinę i urodziłam bliźnięta, syna i córkę. Bycie mamą pochłonęło mnie na kilka lat, w czasie których oczywiście intensywnie poszerzałam swoją wiedzę. Zdiagnozowano u mnie endometriozę, torbiele na jajnikach oraz guzy w piersi. To chyba chęć pomocy sobie i zrozumienia, co się dzieje z moim ciałem pchnęła mnie w kierunku dietetyki.

Zadawałam sobie pytania: czy mam realny wpływ na swoje zdrowie, czy to, co jem ma znaczenie? Kolejny kierunek, jaki wybrałam – dietetyka kliniczna – okazał się strzałem w dziesiątkę. Znalazłam odpowiedzi na nurtujące mnie pytania. Pomogłam samej sobie. Ale przede wszystkim zrozumiałam, że mogę w ten sposób pomagać innym – czyli robić to, o czym zawsze marzyłam.

Czułam, że kierunek czysto kliniczny to dla mnie za mało, przecież miałam już wystarczająco dużą wiedzę, by z przekonaniem twierdzić, że jedzenie zaczyna się w głowie. Problemy z jedzeniem wynikają z zaburzonej z nim relacji. Ale jemy też, gdy nam źle, jesteśmy smutni lub sfrustrowani. Pocieszamy się nim. Tylko dlaczego? Zrozumiałam, że tu potrzeba czegoś więcej, niż wyliczenia kalorii i stworzenia jadłospisu. To nie rozwiązuje problemu. Tu potrzebna jest całościowa praca z ciałem i duchem, czyli psychiką pacjenta.

Zrozumienie potrzeb i uważne wsłuchanie się w to, co organizm chce nam przekazać pod postacią różnych chorób. I tak narodził się we mnie duch holistyczny.